Historia miasta

Frankenthal ‑ krótkie spojrzenie na historię  

Frankenthal, to nowoczesne i zorientowane na rozwój i przyszłość miasto leżące w Palatynacie. Ma ono długą historię. W 1577 roku gmina uzyskała prawa miejskie i od tego czasu status miasta oraz pracowitość jego mieszkańców kształtują jego rozwój.

29 października 1577 Johann Casimir, hrabia Palatynatu, nadał żyjącej tu społeczności  prawa miejskie, a tym samym poszerzył terytorium hrabstwa o Lautern, Neustadt, Alzey i Bockelheim.

Pozostałość kolegiaty św. Marii Magdaleny we Frankenthalu Pierwsze wzmianki o Frankenthalu pochodzą z dokumentów klasztoru w Lorsch z 772 roku. Wieś miała frankońskie pochodzenie i leżała wówczas bezpośrednio nad Renem, który dopiero w XIX wieku zmienił swój bieg w kierunku wschodnim. W roku 1119 szlachcic z Wormacji ufundował we Frankenthalu klasztor augustianów-kanoników, który w krótkim czasie rozwinął się w najważniejsze centrum religijne, kulturalne i gospodarcze w regionie. Pozostałości kolegiaty zachowały się do dzisiaj. Ponieważ po reformacji budynek opactwa stał pusty, książę elektor Fryderyk III udostępnił go w roku 1562 holenderskim protestanckim uchodźcom religijnym.  Młoda wspólnota, której członkami byli liczni artyści i rzemieślnicy: malarze, złotnicy, kupcy, producenci gobelinów i  tkanin, rozwijała się szybko i otrzymała prawa miejskie 29 października 1577 roku.

Dokument, w którym zostały spisane prawa miejskie, zawiera dwanaście arkuszy pergaminu i obecnie znajduje się w posiadaniu miejskiego archiwum we Frankenthalu, a eksponowany jest w Muzeum Erkenberta. Dokument składa się z trzech części. W pierwszej regulowane są sprawy kościelne, w drugiej skład i ustanowienie świeckich rządów, począwszy od wójtów poprzez ławników i rajców, aż do urzędników ówczesnego wymiaru sprawiedliwości. Trzecia część dotyczy przyznawania przywilejów. Johann Casimir podarował również młodemu miastu 1000 guldenów na budowę kanału prowadzącego do Renu, zwolnił mieszkańców od podatków za wywóz zboża, wina i sukna  oraz zwolnił z cła wszystkie podstawowe produkty potrzebne do życia, które były przedmiotem handlu. 

Widok twierdzy we Frankenthalu  z roku 1645 Na przełomie XVI i XVII wieku Frankenthal urósł do rangi jednej z silniejszych twierdz, położonych na lewym brzegu Renu. Miasto dostało się w wir walk wojny trzydziestoletniej i wojny sukcesyjnej Palatynatu. W roku 1689 zostało podpalone i prawie całkowicie zniszczone. Podniosło się jednak z upadku i weszło w okres rozwoju. Frankenthal będący od dłuższego czasu trzecią stolicą Palatynatu stał się za czasów Carla Thoedora miastem fabrycznym. Powstało tu ponad 20 manufaktur, a wśród nich w 1755 roku fabryka o szczególnym znaczeniu, produkująca porcelanę. Wytwarzane w niej wyroby uważane są za cenne dzieła sztuki i znajdują się w wielu muzeach na całym świecie.

W latach 1798 – 1815 miasto znajdowało się pod rządami francuskimi i było stolicą kantonu. Po Kongresie Wiedeńskim Palatynat przyłączono do Bawarii, jednak Frankenthal pozostał przez długi czas „małym, prowincjonalnym miasteczkiem”, jak pisał ówczesny kronikarz. Dopiero w okresie uprzemysłowienia, w połowie XIX wieku, doszło do ponownego rozwoju. Zapoczątkowała go utworzona w 1843 roku fabryka cukru. Wraz z powstaniem w latach 1859 – 1899 firm: Albert, KSB, KKK i Bettinger & Balcke nastąpił gwałtowny rozwój miasta, które zaczęło się przekształcać w centrum przemysłu metalowego.  

 

Frankenthalska fabryka cukru w roku 1890 Mimo iż Frankenthal podczas II wojny światowej uległ dużemu zniszczeniu i utracił większość swoich barokowych budowli, to udało się w latach 50-tych i 60-tych szybko odbudować tradycyjne gałęzie gospodarki, tkwiące w historycznych i przemysłowych korzeniach miasta. Obecnie Frankenthal jest kwitnącym, otwartym na świat miastem, które zachowało swoją historyczną i kulturową tożsamość.

 

 

 

 
 
  • Town History
  • Histoire de la ville
  • Stadtgeschichte

W przypadku pytań do strony:
pan Gerhard Nestler
gerhard.nestler@frankenthal.de

06233 - 89 276